Recensies

Recensie uit Archipel (www.archipel-magazine.com)
Lees de recensie uit het magazine Archipel, editie lente 2010.

Recensie uit de Lekker 2009 (www.lekker.nl)
In dit Indonesische restaurantje met vernieuwd interieur wordt veel waarde gehecht aan traditie: onze gastvrouw gaat gehuld in klederdracht en de ketjapsaus wordt volgens oud recept in bananenblad aan tafel klaargemaakt. Net als vorig jaar zijn onze rapporteurs enthousiast over de gerechten. Saté kambing is bereid zoals dat op Bali aan de kant van de weg gebeurd. En dat is bedoeld als compliment. Udang goreng ketjap is zonder twijfel de specialiteit van het huis: gebakken grote garnalen met knoflook in een grote hoeveelheid zoet-pittige sojasaus. Ook daging mbe - met rode uitjes en melange van Balinese kruiden gestoofd draadjesvlees - is een aanrader. En met zulke specialiteiten hoor je ons niet klagen over de gedateerde inrichting.

Recensie uit de Lekker 2008 (www.lekker.nl)
We eten hier beslist heel aardig en beschouwen het als een wat traditioneel Indonesisch restaurant. De kaart biedt een aantrekkelijke keuze en de porties van de hoofdgerechten zijn groot genoeg. Eigenaar Shunyi-Vincent Hu heeft enige tijd geleden ook het bekende Indonesische restaurant Selamat Makan in Utrecht overgenomen. We proeven twee soorten goede saté. Saté babi kecap van varken en saté kambing van geit, als specialiteit van het huis aangeprezen op de kaart. Een andere specialiteit is ajam betawi, blokjes iets krokante kipfilet met een zoetige sojasaus. Prima gerecht. Het lekkerst vinden we de daging mbe, draadjesvlees op Balinese wijze. Bij de hoofdgerechten krijgen we nog wat matige sajoer lodeh en wel lekkere atjar tjampoer.

Recensie van Asia Gastronomica (www.asiagastronomica.com)
Driebergen, het dorp in de Utrechtse Heuvelrug dat sinds 1931 met buurgemeente Rijsenburg is samengegaan en daarna Driebergen-Rijsenburg is gaan heten, kennen we o.a. van de KLPD (Korps Landelijke Politie Diensten) en van het IVA (Instituut voor de Autobranche).
Sinds enige tijd kennen we Driebergen ook van het Indonesische restaurant Indrapura. Meer dan eens hebben we er lekker en gezellig gegeten.

Omdat ons ter ore is gekomen dat het interieur van het restaurant van eigenaar Shunyi Vincent Hu een flinke verjongingskuur heeft ondergaan, hebben we besloten om er weer eens een kijkje te nemen. En ja, we zijn aangenaam verrast. Deze verjongingskuur met het nieuwe meubilair geeft Indrapura een lichter en ruimer aanzien.

Ook is er een klein zithoekje gecreëerd. De vitrinekast met de fraaie cognacs is wel verplaatst, maar als blikvanger bewaard gebleven. We stellen verheugd vast dat enkele zaken ook niet veranderd zijn. We bedoelen hier vooral de vriendelijke en attente bediening en de menukaart, of beter de inhoud van de menukaart. Op de kaart zien we de vertrouwde lekkernijen vermeld staan. Ons vooruitzicht, lekker eten, is dus als vanouds.

Op de kaart krijgen verschillende gerechten een extra toevoeging in de trant van ‘onze specialiteit’ of ‘elke dag vers gemaakt’. We kiezen deze keer voor gerechten waar die toevoegingen bij staan.

Een goed gevulde en lekker gekruide soto ayam, de Indonesische kippensoep. De saté kambing met de aan tafel samengestelde saus. In een kommetje gevormd uit een bananenblad worden de ingrediënten zoete ketjap, sambal, gemalen pinda en limoen gemengd tot een heerlijke saus voor de malse saté kambing.

Als hoofdgang laten we ons drie gerechten serveren. Daging mbe, een gerecht van ‘draadjesvlees’ op z’n Balinees gekruid en met rode ui. Dit is een echt lekker en mooi sausarm gerecht. Alleen al met wat warme witte rijst en desgewenst wat sambal, beslist een authentieke combinatie die ons prima bevalt.
Hetzelfde kunnen we zeggen over de ayam Betawi. Betawi kan aangeduid worden als de oorspronkelijke naam van de Indonesische hoofdstad Jakarta en is in zekere zin ook terug te vinden in de naam Batavia. Het gerecht ayam Betawi bestaat uit iets krokant gebakken stukjes gemarineerde kipfilet in wat kruidige saus van kecap en palmsuiker.
Bij onze keus voor de hiervoor genoemde gerechten worden we er netjes op geattendeerd dat het gerechten zijn zonder al te veel saus.
En we kiezen verder ook nog het gerecht sambal goreng tempé en peteh. Dit zal in onze aanbevelingen beslist vaker voorkomen. Uit de Indonesische keuken eten we graag de sojagerechten als tahu en tempé en de ‘stinkboon’ peteh. Bij Indrapura krijg je een gerecht dat rijkelijk bereid is in kokosmelksaus.

Ons Indonesisch diner met een redelijke diversiteit aan smaken heeft behoefte aan een wijn die voldoende stand houdt. We vinden dit in de Oostenrijkse Grüner Veltliner/Hengsberg, met genoeg fruit en lengte.

Indrapura is qua interieur goed veranderd en heeft het goede voor de inwendige mens behouden.